Een hond opvangen bij je thuis
Een hond in huis, het is een hele aanpassing. We spraken daarover met Achiel en Eric, die allebei geen eigen hond hebben, maar al eens een hond van vrienden hebben opgevangen. Hoe dat in zijn werk gaat, en hoe je dan tegemoetkomt aan de behoeften van die hond? Dat vertellen ze aan Oog in oog! Hun verhaal biedt een eerlijke blik op wat zo’n engagement inhoudt, en hoe waardevol het kan zijn voor mens én dier.
door Ariana Dermine en Sien Trekker
Hoe komt het dat jullie een hond van vrienden hebben opgevangen?
Eric: Een collega van mij heeft een Golden Retriever die Aruba heet. Ik had al eens voorgesteld om op haar hond te passen als dat nodig was. Toen ze in de zomer van 2021 met haar vriend op vliegvakantie ging, kon Aruba niet mee en is ze acht dagen bij mij komen logeren. Dat was dus eenmalig.
Achiel: Wij vangen Charlie wel regelmatig op, dat is een hond van goede vrienden. Charlie is een koppige teckel, maar vooral een echte mensenhond. Hij vormt snel een band en voelt zich het beste in gezelschap. Wanneer zijn baasjes een drukke werkweek hebben of een weekendje weg zijn, mag Charlie bij ons komen logeren.
Jullie hebben een heel andere woonsituatie, toch?
Achiel: Ik woon samen met mijn vriendin op een appartement in Brussel. Niet meteen een woonsituatie waarmee je een hond zou associëren. En toch denken we dat Charlie bij ons gelukkig is. Zijn baasjes wonen immers ook in een appartement, en dus kent hij die situatie goed. Als hij bij ons is, gaan we minstens drie keer per dag met hem wandelen. Behalve als het regent, want hij heeft niet graag natte pootjes.
Eric: De activiteiten zijn inderdaad minstens even belangrijk als de omgeving. Ik woon in een alleenstaand huis met een tuin, maar ik ben vaak met Aruba gaan wandelen in de groene omgeving, omdat ze dat thuis ook gewend is.
Waarom vang je een hond op? Wat heb je er zelf aan?
Eric: Ik deed het in de eerste plaats om mijn collega te helpen. Maar ik vond het ook heel fijn om nog eens voor een hond te kunnen zorgen. Anders had ik het ook niet voorgesteld. Ik heb vroeger altijd honden gehad, en dat gemis is er wel. Helaas is het nu praktisch voor mij niet haalbaar om zelf een hond in huis te halen. Mijn tuin is niet voldoende in orde, en het zou ook te veel van mij vergen. Een dier vraagt én heeft recht op aandacht. Dat kan ik op dit moment niet genoeg bieden.
Achiel: Een eigen hond past momenteel ook nog niet helemaal in ons leven, maar op Charlie passen is voor ons enorm waardevol. We leren veel bij over hondengedrag en wat een hond nodig heeft om zich goed te voelen. We genieten er ook van om Charlie steeds beter te leren kennen. Alles wat beweegt of geluid maakt, daar wordt naar geblaft. Dat bedoelt hij goed, het zit in zijn karakter om alert te zijn. Maar hij is ook ongelooflijk aanhankelijk en zoekt voortdurend aandacht.
Kunnen jullie Aruba en Charlie hetzelfde comfort bieden als hun eigenaars?
Eric: Ik heb zo veel mogelijk de routine van Aruba gerespecteerd, en verder is ze hier echt niets tekort gekomen. De week dat ze hier was, had ik vakantie, dus kon ik mijn schema volledig inrichten in functie van de hond. Als ik geen vakantie had gehad, had ik ook willen helpen, maar dan was het niet haalbaar geweest om Aruba in huis te nemen.
Achiel: Wij kunnen gelukkig vaak telewerken, waardoor de aanpassing gemakkelijker is. Charlie is altijd dolenthousiast als hij bij ons aankomt. We zorgen voor een warme, veilige omgeving met voldoende ruimte, speelgoed en aandacht. Maar we houden uiteraard ook rekening met zijn opvoeding en routines. Het is een energieke hond, maar we weten dat rust ook belangrijk is en proberen die balans te bewaken.
Heb je dan zelf hondenspeelgoed in huis?
Achiel: Nee, de eigenaar brengt alles mee: voeding, leiband, ligmand en zijn favoriete speeltjes. Zo heeft hij zijn vertrouwde geur en spulletjes bij zich, wat voor hem geruststellend is. Wij voorzien wel graag extra snoepjes en drink- en eetbakjes.
Eric: Aruba had ook alles bij wat ze nodig had. Ik heb wel een oude matras klaargelegd waar ze op kon liggen en slapen. Het was een bewuste keuze om Aruba binnen te laten slapen, omdat ze thuis ook binnen slaapt. Ik denk dat het belangrijk is om de hond – die al in een vreemde omgeving is – zo veel mogelijk houvast te geven en voor het welzijn van de hond zo veel mogelijk de vaste routine te behouden.
Wist je op voorhand waar de hond stress voor kon hebben? Kende je de behoeften van de hond?
Achiel: We hadden Charlie natuurlijk al meerdere keren gezien bij onze vrienden. De eerste keren zijn we bij onze vrienden op hem gaan passen, zodat hij rustig kon wennen.
Eric: Een paar weken voor ze kwam logeren, ben ik ook bij mijn collega op bezoek geweest en samen gaan wandelen. Zo konden Aruba en ik elkaar leren kennen en kreeg ik al een eerste briefing. Om te wennen is ze één nacht komen slapen, terwijl ik beneden sliep om haar gerust te stellen. Ze was redelijk gestresseerd die eerste nacht, maar omdat mijn collega al de volgende dag terug was, leerde Aruba dat ze de volgende keer ook zou terugkomen.
Ik wist dat ze soms angstig kon zijn voor andere grote honden. Toen ik op wandeling onverwacht twee rottweilers tegenkwam, probeerde ik zelf vooral rustig te blijven en stevig door te wandelen. Aruba volgde me. Als ik op dat moment had gepanikeerd, was er misschien wel een confrontatie geweest. Je moet honden kunnen begrijpen, maar ook weten hoe je met hen moet omgaan. Jij bent de leider die duidelijke taal moet spreken.
Achiel: Wij hebben wel even moeten zoeken. Wie is Charlie echt en hoe communiceert hij? We lazen ons in over hondengedrag en leerden letten op signalen: oren, staart, ogen, houding ... Maar vooral: ruimte geven. Charlie ziet er knuffelbaar uit, maar ook hij heeft nood aan momenten voor zichzelf. We weten dat teckels bekend staan als eigenwijs en vocaal. Zijn baasjes gaven ons enkele aandachtspunten mee: hij is wat onzeker bij kleine kinderen en kan blafferig reageren op andere honden. Dat blijkt vooral beschermingsgedrag te zijn. Zodra hij rustig kan snuffelen, is alles weer goed.
Eric: Golden Retrievers zijn gemakkelijke honden. Ik heb zelf Labrador Retrievers gehad, die een gelijkaardig karakter hebben, dus ik had die ervaring om op terug te vallen. Het borstelen van het langere haar was wel nieuw voor mij.
Is het voor herhaling vatbaar? Zou je nog andere honden opvangen?
Eric: Ik heb ook de hond van een andere collega opgevangen, toevallig ook een Golden Retriever. Maar ik zou niet zomaar gelijk welke hond willen opvangen. Als ik een hond opvang, dan wil ik dat goed doen. Er moet een vertrouwensband zijn met de eigenaar, zodat ik zeker weet dat ik alle nodige informatie meekrijg, en zodat de eigenaars ervan op aan kunnen dat hun hond goed verzorgd wordt.
Achiel: Wij vinden het ook belangrijk dat kennismakingen rustig en geleidelijk verlopen. Dat blijft de sleutel tot een aangename ervaring voor zowel de hond als voor ons. Maar er zijn in onze vriendenkring meer mensen met huisdieren die hier absoluut welkom zijn.
Het is wel een grote aanpassing om een hond in huis te hebben, niet?
Eric: Ik heb ook weer gemerkt hoe tijdsintensief het is. Je moet je leven toch wel omgooien. Ik ben van mening dat als je een huisdier neemt, zeker een hond, dan moet je ervoor kunnen zijn. Mijn hond lang alleen laten, dat zou ik niet oké vinden. Een hond moet gezelschap hebben.
Achiel: Het grootste verschil met een eigen hond is de vrijheid. We zijn niet permanent verantwoordelijk en we kunnen nee zeggen wanneer het voor ons niet goed uitkomt, bijvoorbeeld als we zelf een drukke week hebben. Maar hoewel hij niet onze hond is, proberen we Charlie wel te behandelen als deel van de familie. Of hij er nu één dag is of vier, zolang hij er is, hoort hij erbij.
Beelden: © Ariana Dermine (Charlie) en Eric D. (Aruba)